دانلود فیلم و موزیک

                   

با اینکه مهناز افشار به عنوان ستاره سینمای تجاری ایران شناخته می شود، اما گزیده کاری او در سال ۸۶ و پاسخ اش به «دعوت» ابراهیم حاتمی کیا نشان از علاقه به تغییر جایگاه او از ستاره صرف بودن به بازیگری تجربه گرا است.

افشار در این سال ها پول سازترین بازیگر زن سینمای ایران بوده و حضورش در فیلم ها، تا حدودی گیشه را گارانتی کرده است. او در چند سال اخیر در کنار حضور در فیلم های تجاری، منتظر تجربه فیلم ها و نقش های متفاوت نیز بوده است و بازی در فیلم هایی مانند سالاد فصل (فریدون جیرانی)، کارگران مشغول کارند (مانی حقیقی) یا چه کسی امیر را کشت (مهدی کرم پور) نشان از علاقه افشار به نوعی دیگر از سینما نیز دارد. «انعکاس» ساخته رضا کریمی بیستمین فیلم سینمایی کارنامه هنری مهناز افشار است. با اینکه این فیلم هم در زمره آثار بدنه سینمای ایران طبقه بندی می شود، اما اثری خوش ساخت و حرفه یی است که یک مهناز افشار متفاوت دارد. نقش افشار و حتی گریمش در «انعکاس» به هیچ کدام از فیلم های قبلی او شباهتی ندارد. بهتر است فیلم را اول ببینید تا قضاوت راحت تر شود.

گفتگو با محمد زرين دست، كارگردان فيلم « سرگيجه »

اسمش محمد زرين دست است؛ برادر عليرضا زرين دست، فيلمبردار سينماي ايران. او را به نام «توني زرين دست» هم مي شناسند. دوره دبيرستان را در تهران گذرانده و پس از آن براي ادامه تحصيل به آمريكا رفته و بعد از پايان تحصيلاتش در رشته سينما، به عنوان پايان نامه تحصيلي اش در سال 1962، يك فيلم بلند ساخته به نام «خانه اي بر روي شن».
پس از آن هم فيلمهاي بلند ديگري در آمريكا ساخته كه به گفته خودش بيشتر در همان جا اكران شده اند.
او چند سال قبل به ايران برگشت تا مقدمات ساخت فيلمي در ايران را فراهم كند. اين فيلم كه با عنوان «سرگيجه» كليد خورد، تقريباً يك پروسه سه ساله را پشت سر گذاشته تا سرانجام اين روزها فرصت اكران يافته است.

مسعود ده نمكی (كارگردان) و حسن پویا (مدیر فیلمبرداری) سر صحنه فیلم « اخراجی ها »

چی شد که به سینمای حرفه ای آمدید؟ بعد از« فقر و فحشا » و « قرمز و آ بی » چه نگرشی را دنبال کردید که نگاهتان به سینمای حرفه ای عوض شد و آیا به این هنر به عنوان یک نوع رفع دغدغه نگاه کردید؟

هم روزنامه نگاری و هم سینما برای من جنبه ابزار دارد و نه هدف. یعنی به عنوان یک شغل به آنها نگاه نمی کنم. برای یک سری دیدگاه های خاصی که دارم و برای طرح آنها بر اساس مقتضیات زمان و مخاطب و شرایط تغییر رویه می دهم. ولی اینکه بگویم سینما امروز شغل من است اینطور نیست. و اینکه بخواهم توی سینمای حرفه ای بمانم به سینما فکر نمی کنم. یا اینکه به عنوان حرفه به آن فکر نمی کنم و یا اینکه به سمت سینمای مستند نخواهم رفت، اصلا اینطور نیست. بلکه همه اینها بر حسب شرایط می تواند برای من تغییر کند